Bolesław Stawiński

Kompozycja

akwarela, ołówek na papierze
16 × 12,5 cm w świetle passe-partout; w oprawie: 26 × 32,5 cm
nr kat.: 24
Sprzedane

 

 

Okres powstania kompozycji z 1934 roku wiąże się z aktywną działalnością Bolesława Stawińskiego w szeregach I Grupy Krakowskiej. Rok wcześniej artyści urządzili swoje pierwsze wystawy, m.in. w pracowni Leona Chwistka w ramach opiniotwórczego Salonu Jesiennego we Lwowie. 

Twórczość Stawińskiego z owych czasów to przede wszystkim radykalne zaangażowane politycznie kompozycje o mocno socjalistycznym przekazie (m.in. Bezrobotny czy Deonstranci). Niniejsza praca wykazuje jednak, że w dorobku tego artysty odnaleźć można również zdecydowanie bardziej liryczne ujęcia.

Akwarela z 1934 roku stanowi pendant do innej, niezwykle podobnej kompozycji z tego samego roku. Dystynktywną cechą układu elementów są ujęte w niepokojące formy profile twarzy ludzkich. Choć wspominane dzieło z Muzeum Sztuki w Łodzi jest bardziej dopracowaną formą, ta wydaje się ukazywać bardzo ważny aspekt działalności Stawińskiego, czyli użycie barwy. 

W zachowanych dziełach z tamtego okresu znaleźć możemy niezwykle żywą kolorystykę, kształtującą jednocześnie elementy postkubistycznych układów. Wrażliwy i żywo reagujący na przemiany w sztuce plastyk wykorzystywał zasady awangardowych kierunków. Bogactwo nawiązań do tych konwencji i interesujące zwarcie bryły świadczą o dojrzałości stylu niespełna trzydziestoletniego ówcześnie artysty.

No related items